Laat je elke dag verrassen
Filosoferen over levensvisies en motto’s met lieve vriendin P. op een van de prachtigste terrassen van Amsterdam: Edel.
Haar gedachtegoed is zo mooi dat ik het hier wil delen:
Serendipiteit
De gave om door toevalligheden en intelligentie iets te ontdekken waar men niet naar op zoek was.
Drie indo’s en een vietnamees op een doordeweekse dag. Zelf koken of uit eten? Twee: zelf koken, twee: uit eten. Het wordt uit eten! Maar wat? Sushi! Tokio Cafe. Helaas. Vol, andere sushitent. Nee, die zijn te duur. Italiaans? Mwah. Spareribs. Watte? Eetcafe. Huh? Oké, denken jullie nog maar even na. Ja, jongens kom op! Oké, ik weet het, zegt zusje. We gaan naar Blauw. Blauw? Ja, dat nieuwe Indische restaurant op de Amstelveenseweg. Zit ook in Utrecht. Een kijkt bedenkelijk. Ik eet nooit Indisch uit. Doen altijd suiker door het eten, en het is nooit zo lekker als bij iemand thuis. Stilte. Het wordt Blauw. Drie tegen Een. Een is trouwens bang voor teckels en poedels. Zusje speelt mime tijdens het roken voor het raam. En vietnamees speelt first person shooter games. Ik maakte een grapje, ben vergeten welke. Het verdelen van de frikadel pan ging moeizaam. Hé, dat stuk is groter! Stokjes sateh gingen rond. Jammie! En? Ze doen er tenminste geen suiker door. Smaakt goed! Het is gewoon heerlijk! Vanaf september hebben ze ook lunch. En ik was vervuld van deze geweldige Indische keuken. Mij zie je hier veel vaker terug.
Verse vis halen na werktijd op vrijdagmiddag. Dat kan bij Marqt! Wat een heerlijke winkel. Op de drukke Amsterdamse Overtoom waan je je op het platteland. Het boodschappenlijstje: verse Schotse zalm (350 gr. voor 2 personen), citroen, dille, courgette, salade, krielaardappeltjes. Bij de kassa geen gedring. Maar netjes wachten achter het bordje op enkele meters afstand tot de voorgaande klant alle spulletjes heeft afgerekend en ingepakt. De zalm ging in de oven in een stuk aluminiumfolie ingesmeerd met een beetje olijfolie. Eroverheen een paar schijfjes citroen en dille. Dichtvouwen tot een envelopje en 15 minuten op 220 graden C in de oven. Lekker met salade en de krielaardappeltjes gebakken.
Zaterdag en zondag waren dagen van buiten spelen. Om 8 uur opgestaan en met de trein en bus naar Berkenwoude. Dat is een klein dorpje ergens in Zuid-Holland. Heerlijke reis! Van Amsterdam Muiderpoort, naar Gouda en daarna heel veel platteland. Opgehaald van de bushalte, door naar Yin Yang Koi Farm. Hele middag vissen gekeken en besproken wat nodig is voor een nieuwe website. Wat zijn dat leuke beesten. Ze komen naar je toe gezwommen en hebben prachtige subtiele tekeningen op hun lijfjes. De wereldreis terug was even ontspannend als de heenreis. Tussenstop gemaakt bij MediaMarkt en een Panasonic Lumix gekocht op aanraden van Em. vanwege de Leica lens.
Terug in Amsterdam naar Rainarai. Met Em. en M. En voor 13.50 pp een geweldige maaltijd vol verse groenten en vlees of vis. Heerlijk gekruid. En nog smaakvoller omdat we het buiten aan de Prinsengracht opaten. Absolute aanrader voor een geweldige afhaalmaaltijd. Daar eten kan ook. Er staan enkele tafeltjes waar je kunt smullen en vermaakt wordt door het vriendelijke personeel. Voor mij is eten in de buitenlucht een van die dingen waar ik heel blij van word. Na het smullen door naar Cafe het Paleis voor een Irish coffee. Hebben ze trouwens ook geweldige warme chocolademelk. Niet opgewarmd uit een pak, maar warme melk met chocoladepastilles. Jammie! De avond sloten we af met een bezoek aan het Prinsengrachtconcert. De vioolmuziek van Sarah Chang drong diep door in mijn lichaam. Genieten!
De volgende dag wederom vroeg opstaan en naar Hilversum. Met de mountainbikes over de hei, door het bos, stukje parcours, bijkomen op het asfalt. Na anderhalf uur ploeteren door los zand en spelen in de modder, pannekoeken eten bij Het Vuursche Bos. Altijd met kaas en stroop!
Onder de douche
Straalt de zon, de melkweg.
Waaromheen waterspetters
Als vuurwerk dansen.
Tijd is niet belangrijk en toch is alles op tijd.
Koken is een van die bezigheden waarin ik helemaal kan opgaan. Nu mijn huisgenootje drie maanden geleden is verhuisd en ik het culinaire rijk voor mijzelf alleen heb, sta ik er bijna dagelijks in. Wat een verwennerij! Wat ik wel altijd nodig heb, is een recept. De gevoelskok in mij is nog niet volledig ontwaakt. Vol bewondering kijk ik naar keukenprinsen en prinsessen, die uit het niets een heerlijk gerecht creëren. Ze trekken willekeurig keukenkastjes, kruidenpotjes en koelkastlades open en maken met wat ze op hun weg tegenkomen een heerlijk gerecht. Zo ver ben ik dus nog niet.
Maar mijn creativiteit tijdens het koken neemt toe! Enige tijd geleden vond ik een recept van Jamie Oliver. Siciliaanse gegrilde griet met citroen, ansjovis, kappertjes en rozemarijn. Volgens de viswijzer is griet helemaal geen goede vis en ik vond het niet geoorloofd deze vis te kopen. Ik koos voor zeebaars. Een paar dagen voor dit kookavontuur at ik bij De Tuin in Rotterdam. Een aanrader! Na het eten – binnen heel sfeervol of bij lekker weer buiten op het geweldige terras – kun je genieten van een wandeling rond de Kralingse plas. Ik at vis met gekruide olie en groene asperges. Het was overigens zwaardvis. Ai, viswijzer niet gecheckt, ook code rood. Heb vanaf nu de viswijzer maar als standaard uitrusting van mijn tas gemaakt. De olijfjes in de garnering vond ik heerlijk en ik besloot ze toe te voegen aan het recept van Jamie Oliver.
Verwarm de oven voor op 200 graden Celsius. Kneus in een vijzel een handje verse rozemarijn en meng met 6 eetlepels goede extra vergine olijfolie. Leg de vier zeebaarsfilets op een bakplaat of aardewerken schaal (een tijd geleden kocht ik een tajine, ha, dacht ik, dat is aardewerk! de vis ging erin) en besprenkel met de helft van de olijfolie. Leg er 4 citroenschijfjes op, bestrooi met kappertjes en gehakte zwarte olijven en leg er 8 ansjovisfilets op. Besprenkel met de rest van de olijfolie en zet 15 minuten in de oven. Giet er een scheut witte wijn over laat de vis 5 minuten staan. Een beetje extra citroensap erbij en klaar. Heerlijk met groene asperges!
Een van de fijne dingen van alleen op vakantie gaan, is helemaal opgaan in het moment.
“Geef alle liefde eerst maar aan jezelf, dat heb je zo gemist,” zei hij. Een groot vraagteken kwam langzaam op boven mijn hoofd. Had ik nu juist niet net geleerd dat ik liefde ben? Ik probeerde wat. Sprong in de lucht, draaide een rondje, deed een koprol en schudde met mijn lichaam als een hond die het water schudt uit zijn vacht.
Kan water zichzelf water geven? Ligt het in de aard van water om zichzelf water te geven? Nee, water kan zichzelf geen water geven. Water lest dorst en water verfrist. Dat is wat water doet. En als de waterbron eenmaal is gevonden, blijft het water stromen. De ene keer iets sterker dan de andere keer, maar het blijft stromen.
Liefde en water, een mens en een regenbui.
Na twaalf jaar ontdekken dat je tante bent van twee ongelofelijke beauty’s. En dat die leuke kennissen, die je tien jaar geleden voor het laatst zag, je bloedeigen neven zijn. In de Indische cultuur is niet iedereen even goed in praten, veel families beschermen goed verstopte geheimen, zo ook de onze. Wat een geluk dat wij nu de mogelijkheid hebben om dat te doorbreken!
Zusje en ik gingen op weg naar Rijen en beleefden een geweldige dag met nieuw ontdekte familie. Kletsen, eten, lachen, muziek maken, wandelen! Alsof het altijd al zo is geweest en tegelijk een intens cadeau. Deze keer laten we er geen tien jaar overheen gaan voor we elkaar weer opzoeken.
Speciaal voor jou zusje, de pastasalade die we die dag hebben gegeten. Opdat je ‘m nog vaak mag maken met net zoveel liefde als de risotto waaraan je zoveel plezier beleeft. Tip van Juan: het geheim zit erin om de groenten zo fijn mogelijk te snijden, dan komen de smaak en aroma’s het best tot hun recht.
Kook penne volgens de gebruiksaanwijzing in ruim water met zout.
De dressing maak je door een teentje knoflook in heel dunne schijfjes te snijden en even in gekookt water te leggen, zo’n tien minuten. Doe olijfolie in een kommetje en voeg de knoflook toe, Dan zout, peper en het sap van een citroen. Goed door elkaar roeren.
Giet de penne af en spoel af met koud water.
Snijd groene sla heel fijn en doe in een slakom. Snijd een rode ui in heel dunne ringen, drie tomaten en een paprika in blokjes, rucola doormidden, bleekselderij in schijfjes, radijsjes in stukjes en zongedroogde tomaatjes. Meng alle groenten door elkaar en voeg de afgekoelde penne toe. Schep de dressing er doorheen en een blikje tonijn (op water). Misschien nog een beetje zout en peper. Geroosterde pijnboompitjes en de salade met liefde is klaar!
Buon appetito!
