“Geef alle liefde eerst maar aan jezelf, dat heb je zo gemist,” zei hij. Een groot vraagteken kwam langzaam op boven mijn hoofd. Had ik nu juist niet net geleerd dat ik liefde ben? Ik probeerde wat. Sprong in de lucht, draaide een rondje, deed een koprol en schudde met mijn lichaam als een hond die het water schudt uit zijn vacht.
Kan water zichzelf water geven? Ligt het in de aard van water om zichzelf water te geven? Nee, water kan zichzelf geen water geven. Water lest dorst en water verfrist. Dat is wat water doet. En als de waterbron eenmaal is gevonden, blijft het water stromen. De ene keer iets sterker dan de andere keer, maar het blijft stromen.
Liefde en water, een mens en een regenbui.
