Een held is iemand die datgene doet wat nodig is, ongeacht de consequenties.
Met dank aan RJ.
Laat je elke dag verrassen
Een held is iemand die datgene doet wat nodig is, ongeacht de consequenties.
Met dank aan RJ.
Gisteravond was een moment van berusting in de keuken. C. had voorkeur uitgesproken voor een visgerecht en alle boodschappen voor vistajine waren in de loop van de dag verzameld. Mijn ouders leerden mij dat je nieuwe recepten eerst zelf moet oefenen voor je ze aan een gast voorschotelt. Deze les heb ik even terzijde geschoven en gelukkig maar, want er kwam een prachtig gerecht op tafel.
Neem vier slibtongen (schoongemaakt) en besprenkel ze aan een zijde met fijngesneden knoflook. Zet terug in de koelkast.
In een steelpannetje breng je twee glazen water met een half visbouillonblokje en twee grofgesneden smaakvolle tomaten aan de kook. Laat 20 minuten doorkoken en voeg drie fijngesneden zongedroogde tomaatjes toe en een half pak diepvriestuinbonen. Laat 10 minuten doorkoken. Voeg vervolgens een flinke scheut slagroom toe. Even doorroeren en dan de saus apart zetten.
Maak couscous volgens de gebruiksaanwijzing. Laat ondertussen de over voorverwarmen op 200 graden.
Verhit een koekenpan en voeg olie toe. Bak hierin de slibtongen in 2 minuten. Haal ze uit de pan en verwijder de graatjes aan de zijkant.
Dan neem je een tajine (Marokkaanse aardewerkenschaal). Bedek de bodem met couscous, bestrooi met zwarte peper en wat zout en leg er fijngesneden bosui, zoete paprika en partjes tomaat overheen. Daarbovenop leg je de slibtongen en dan giet je de tuinbonensaus erover. Een half uur in de oven zetten en een feestelijke maaltijd staat op tafel!
Even gecopy-paste vanaf mijn Hyvesblog omdat RJ geen hyves heeft en dit graag wilde lezen:
Confucius zei het al: “If I tell you, you will forget, if I show you, you will remember; if I involve you, you will understand”.’
Patriarchate vs matriarchy. Denken jullie mee?
“Chaos om je heen, is orde in je hoofd.”
Met dank aan business partner R…G. Een kort moment begon ik al aan mijzelf te twijfelen. Maar nu laat ik mijn strijkijzer, draadjes lusdraad van mijn kokerrok in progress, boeken, printjes van inschrijvingsformulieren, slingers van de bloemen en andere dingen die uit mijn tas tevoorschijn kwamen, nog maar even op mijn tapijt rondslingeren. Ondertussen werk ik stug door aan marketingplannen en andere teksten.
Zojuist een verhelderend en zeer fijn gesprek met A. 54:43 minuten gaf de telefoon aan. Uitkijkend naar de schrijfsessie van dinsdag.
Vandaag geen kooksessie, want te veel wijn, een verjaardag en bijkomen van een dagje Ikea met M. Trots op onszelf dat we de impulsaankopen hebben kunnen weer staan (behalve de frietjes!).
Vandaag is de meest depressieve dag van het jaar, zo liet ik me door W. vertellen. Het stond in de krant. De oorzaken: mensen hebben na de feestdagen geen geld meer en rekeningen komen al binnen, terwijl salarissen veelal pas na de 25e worden betaald; het is doorgaans slecht weer op 19 januari; en vakanties laten voorlopig nog op zich wachten. Nu moet ik bekennen dat ik vandaag de zon heb zien schijnen, het geld van een spaarloonregeling is vrijgevallen en ik begin februari naar Parijs vertrek. Dus dit kunnen de redenen niet zijn. Terwijl ook ik wat moeite had met vandaag.
Ik heb de wekker gesnoozd!! Snoozen! Ik snooz nooit! Nou ja, snoozde nooit. Dat betekende een half uur later opstaan en terecht komen in de spitsdrukte op de perrons op Schiphol. Verder at ik vandaag een muffin (van Starbucks) bij een caramel latte grande, vier bonbons (overigens de meest geweldige ooit geproefd, van De Bonte Koe), een taart, een zak chips en een paar hapjes kaasfondue en twee garnalen bij twee glazen pinot grigio. Niet echt Sonja Bakker… Komt nog bij dat ik mijn yogaklas miste, maar dat kwam doordat ik verwikkeld was in een aangenaam gesprek. En o ja, mijn verwarming is kapot.
Laat dat laatste dan een reden zijn om deze dag als meest depressieve van het jaar te benoemen! Maar ook daar… Ik zit nu met een heerlijk glas whisky op de bank onder een wollen deken in mijn dikke wollen vest te luisteren naar John Mayer. Niet verkeerd. Als dit de meest depressieve dag van het jaar is, kom maar op met 2009!
“Freedom is the understanding of needs.”
With special thanks to a dear friend.
Zij: Hoe gaat het met je?
Hij: Ach ja, goed, kabbelend..
Zij: Kabbelend is niet goed genoeg.
Hij: … toch wel, haastige spoed…
Zij: Jaja, is zelden goed!
Hij: Bij jou dan?
Zij: Alles goed, zit in een stroomversnelling.
Of je leven nu een kabbelend beekje is of een snelstromende rivier maakt niet uit. Van belang is de beweging, passend bij de vorm. Let wel op het gevaar dat in beide gevallen van een andere aard is. Een kabbelend beekje zou wel eens kunnen opdrogen. Een snelstromende rivier kan overstromingen veroorzaken… De overeenkomst: balans!