Vorige week kwam het voorteken, dit weekend de overtuiging. Waarom betalen we en masse te veel voor ons eten? Natuurlijk is het handig dat de AH tot tien uur open is, als je om acht uur de stad inrolt vanuit werk. Tegelijkertijd veranderen we daarmee onze cultuur. En wat mij betreft niet in de goede richting. Vorige week reed er een groentekarretje door mijn straat, compleet met rolluik en weegschaal. Verder heb ik nog altijd een grotere liefde voor de ecologische slagerij dan voor de voorverpakte en bestickerde stukken vlees uit het koelschap van de supermarkt. Idem dito voor vis. Bovendien koop ik bij de groenteman twee tassen vol groenten en fruit voor nog geen twee tientjes, terwijl ik datzelfde bedrag kwijt ben voor een tot een kwart gevulde tas bij de AH. Het vraagt iets meer planning (nu moet ik bekennen dat ik wel de luxe heb van een driedaagse werkweek en onmetelijke vrijheid in het indelen van mijn uren) maar de voldoening zo veel grootser. Op het menu van deze week staan bruine bonen met rijst, tom ka kai en tabbouleh. Het eerste gerecht volgt hierna:
Verhit olie in een braadpan en bak 1 gesneden ui en 1 gesneden rode paprika. Laat 2 gesneden teentjes knoflook en een klein blikje tomatenpuree meebakken. Voeg een half bouillontablet toe en een beetje water. Schep de bruine bonen erdoorheen en voeg wat zoete sojasaus toe en een paar druppeltjes tabasco. Eet met witte rijst.
